Chinees Anachronisme
leestijd 2 minuten

Chinees Anachronisme

Chinees Anachronisme

Bij alle dreigende taal van China naar Taiwan moet ik steeds denken aan een wit theepotje.

Dat potje staat in het Nationaal Paleismuseum in Taipei, hoofdstad van Taiwan. Het valt nauwelijks op tussen het andere keramiek uit de Verboden Stad in Beijing. De talloze keizerlijke vazen en kommen steken elkaar naar de kroon in verfijning en ik verdronk zowat in hun onpeilbaar diepe groene, rode en gele glazuren, zaal na zaal.

Maar dit schijnbaar eenvoudige potje maakte de meeste indruk. Het lijkt haast te zweven boven het glas, en kijk eens naar die subtiel afgeplatte tuit, met dat minimalistische handvat als pendant. Zonder het kaartje ernaast had ik zeker geweten: Bauhaus, 1920 of zo.

Fout. Het theepotje is 500 jaar oud. Of zoiets, ik moet afgaan op mijn geheugen. Het is twintig jaar geleden en ik had een eenvoudige telefooncamera, de tekst is te korrelig om te ontcijferen.

Is dit al een wondertje van schoonheid en moderniteit, het is nog een groter wonder dat het potje en de honderdduizenden andere potten, schalen en vazen in het museum al die eeuwen, ja soms zelfs millennia hebben overleefd, inclusief de Chinese burgeroorlog en de vlucht van de Kwomintang naar Taiwan in 1948. En dat zonder een splinter te verliezen - geloof me, ik heb daar heel goed op gelet. Hoe kan dat nou? Thuis hou ik nieuw servies nog geen jaar lang chipvrij en compleet.

Ik bleef tot sluitingstijd in het Paleismuseum, tot het donker werd. Niet vanwege het vallen van de avond, maar door dikke rolluiken die voor alle ramen zakten. Het gebouw veranderde in een bunker, klaar om een aanval van het vasteland op te vangen. Niet nodig, dacht ik. Dit is de veiligste plek op heel Taiwan. Bij een invasie laten de Chinezen hier nog geen rotje vallen, dit keramiek wordt beslist weer ontzien.

Maar verfijning en schoonheid bestaan alleen bij de gratie van mensen. Als de Chinezen nou eens net zo voorzichtig zijn met de Taiwanezen als met dat potje en er samen thee uit drinken, dan heeft al dat eeuwenlange bewaren zin gehad.